Tezeğin Gücü!
TeknolojÄ° — editor teknolodi AÄŸustos 2, 2009 20:15Saylor’lar dört nesil ve yaklaşık yüz yıldır ailenin mandırasını iÅŸletiyor. Ancak son üç yıldır ineklerinin süt saÄŸdırmak dışında çok önemli bir iÅŸleri daha var: Elektrik üretimine hammadde saÄŸlamak.  Üstelik bunu yaparken etraftan gelen koku ÅŸikayetini -rüzgarlı havalar dışında- engellemeyi de baÅŸarıyorlar.
36 yaşındaki, kendini ‘bilim meraklısı’ olarak niteleyen çiftçi Shawn Saylor, yüksek enerji masraflarıyla karşılaÅŸtığında, teknolojinin kollarına bırakmış kendini. Bol bulunan ve kolayca ulaÅŸabildiÄŸi bir enerji kaynağından; 600 ineÄŸinden çıkan gübreden faydalanmaya karar vermiÅŸ. ”Oldukça basit bir süreç. Ä°neklerden gelen gübrenin içinde kalan bir miktar enerji var.” diyor Saylor.
Sistemin temeli anaerobik (oksijensiz) solunum.
Ambardaki büyük raspanın yardımıyla gübre 19.000 galonluk hazneye dökülüyor. Bulamaç daha sonra 16 fit derinliğinde ve 70 fit çapındaki sindiriciye geçiyor. Oraa yaklaşık 16 gün boyunca ısıtılıyor ve bu sürede bakteriler organik maddeyi çözüyor ve metan gazı oluşuyor. Gaz ise iki motorlu üreteç vasıtasıyla elektriğe dönüştürülüyor.
Üreteçlerin ısısı sindiriciyi sıcak tutuyor ve çiftliğin etrafındaki binaların ısı ihtiyacı ile sıcak suyunu karşılıyor.
Elektrik ise çiftliğin yanı sıra etraftaki onlarca evin güç ihtiyacını karşılıyor, hatta arta kalanı da şebekeye geri satılıyormuş.
Tezekten bu sistemden sonra arta kalanlar da, ‘kokusuz gübre’ olarak bahçe ve sebzecilikle ilgilenenler tarafından oldukça fazla ilgi görüyorlarmış.
Sonuçta, Saylor’a göre, dışkı deyip geçmemek lazım: ”Yılda $200,000′lık tasarruf yapıyorum, ve üstelik elektrik satımından para da kazanıyorum.”
Yaklaşık 1 milyon dolara mal olan sistemin kuruluş masrafını 5 seneden daha az bir zamanda kurtardığından, uygulayıcıyı pişman etmiyor.
